MARİFETE VE HAKİKATE ULAŞMA AMACIYLA YOLA ÇIKANLARA
Kastamonulu Seyyid Hafız Ahmed Mahir tarafından şerh edilmiş Ataullah İskenderî’nin meşhur risalesinin şerhi HİKEM-İ ATAİYYE ŞERHİ çıktı.
Bilgilerinize sunarız.
HİKEM-İ ATÂİYYE ŞERHİ
Yazar : Kastamonulu Seyyid Hafız Ahmed Mahir
Tür : Tasavvuf
İlk Baskı : Şubat 2010
Ebat : 13,5x21cm
Sayfa : 544 sayfa
Kâğıt : 60 gr ithal kâğıt
Barkod : 978 975 916 1422
ISBN: 978-975-9161-42-2
Tasavvuf Edebiyatının En Çok Okunagelmiş 10 Kitabından Biri: ‘Hikmetler’
Mutasavvıflar bu kitabı şöyle övdü: “Namazda Kuran’dan başka bir kitap okumak caiz olsaydı ‘Hikem’ okunurdu.”
50’den fazla şerhe konu oldu, 4 kez İngilizceye, 2 kez Fransızcaya, 1 kez İspanyolcaya çevrildi.
Büyük Mutasavvıf Ataullah İskenderî’nin 262 hikmetli sözü Merhum Âlim Ahmed Mahir’in açıklamaları ve Tahir Galip Seratlı’nın nitelikli çevirisiyle...
“Hikmet müminin yitiğidir bulduğu yerde alır.” Hz. Muhammed (sav)
“Günah işlediğinde bile ümidin azalması, amele güvenmenin alametlerindendir.” Hikem-i Atâiyye’den
Her sınıftan insanın okuyabileceği ve kabulde zorlanmayacağı hayat gerçekleri Hikem-i Atâiyye’de…
Büyük hakîmlerden Atâullah İskenderî Hazretlerinin mârifet ve hakikat taliplerine değerli öğütler içeren eşsiz eseri “El-Hikem” hakkında mutasavvıflar, “Namazda Kur’an’dan başka bir kitap okumak caiz olsaydı, ‘Hikem’ okunurdu.” dediler.
Nesiller boyunca okunan, hikmet bahçelerinin kapısını aralayan, İslam âleminde pek çok şerhleri yapılan Hikem-i Atâiyye ’nin en kapsamlı Türkçe şerhi ise son dönem büyük Osmanlı âlimlerinden Kastamonulu Seyyid Hafız Ahmed Mahir Efendi’ye ait olan Hikem-i Atâiyye Şerhi’ dir. Aslına sadık kalınarak sadeleştirilen eser, bugünün hakikat taliplilerine, irfanla inşa edilecek yeni bir hayatın anahtarını sunuyor.
“Yarabbi, yalnız senden yardım istiyorum, bana yardım et. Her şeyde sana güvenip tevekkül ediyorum, beni başkasına bırakma. Yalnız sana el açıyorum, hüsrana uğratma. Senin lütfunu gözlüyorum, mahrum etme. Yalnız sana bağlandım, beni uzaklaştırma. Sadece senin ihsanının kapısında duruyorum, kapından kovma.”
“Allahım! Günahkâr olsam da rahmetine olan ümidim kesilmez, Sana itaat etsem de, korkun yüreğime çıkmaz. Birer sanat eserin olan varlıklar beni sana sevk etti. Keremine ilişkin bildiklerim Senin kapından ayrılmamayı öğretti. Allah’ım, ümit kaynağım, Sen olduktan sonra, nasıl mahrum kalırım ki? Yine güvencem Sen iken, nasıl zelil düşebilirim ki?”
